Voetbal tijdens de oorlog
Tijdens de oorlog mag er van de bezetter ‘gewoon’ gevoetbald worden. Dat is dan ook voor velen een van de leukere dingen in het leven. Volgens onderzoek was in 1943 meer dan de helft van de Nederlandse mannen lid van een voetbalvereniging..
De wedstrijden worden vaak gespeeld tussen regionale elftallen. Zo ontstaat er een soort noodcompetitie met clubs van verschillend niveau.
Bijzonder is het verhaal uit Tungelroy. Daar zijn ze tijdens de oorlog gestopt met voetballen door gebrek aan leden. Maar door de komst van vele onderduikers komen er ook weer meer voetballers. Leven in de brouwerij!
In 1943 wonen er zo’n 40 onderduikers in Tungelroy. Dat is best veel. In één op de drie huizen zit er wel een. En ze vervelen zich een beetje. Op een ‘knollenveld’ in het bosgebied tussen Tungelroy en Swartbroek, in de volksmond ‘bij Verhaag’ genoemd, wordt gevoetbald. Daar komen de Duitsers nooit. Er wordt een heuse club opgericht. Wel onder een schuilnaam: ‘Handboog Ontspanning’. In 1944 wordt de naam veranderd naar Olympia, en na de bevrijding naar Crescentia (Die bestaat nog steeds).
De onderduikers spelen wedstrijden op het veld bij Verhaag.
03voetbalwedstrijd
Wedstrijd in 1943 bij Verhaag.
Wilhelmina ‘08 – Weert 1908
Wilhelmina ‘08, de voetbalclub uit Weert, heeft een probleem. Door alle verordeningen van de Duitsers zijn namen van leden van het koninklijk huis verboden. Zo worden alle straatnaambordjes aangepast en moeten veel organisaties hun naam veranderen. Zo ook Wilhelmina ‘08. De vereniging wordt omgedoopt tot ‘Weert 1908’. De club speelt zelfs nog een wedstrijd tegen geallieerde soldaten, maar verliest met 5-3.
